Dementia.

I'm reading a book, "What Dementia Teaches Us About Love", by author, Nicci Gerrard. It ranges widely, and I think wisely, raising questions about what it is to be human and facing truths too deep for tears. It is helping me now in this world that is hidden to many people. It's filled with stories, both moving and optimistic, from those living with dementia to those planning the end of life. It has 14 chapters dealing with such topics as Facing Up, Getting Older, The Diagnosis, Home. The Late Stages, In The End, Saying Goodbye, and The Carers, about what emotions of their own people have to deal with. That is the chapter I'm reading now.

In the United States, there are 43.5 million Carers of different types, 15.7 million of whom look after someone with dementia. 60% of those Carers are women. Some countries have extensive networks to help with dementia, like the U.S. and Great Britain, and Australia. Some countries have very little support, like Poland. For example, in 2015, the number of people with dementia in Poland was estimated to be between 360,000 and 470,000. That was a 20% rise from 2005.  In Poland, caring for an elderly person with dementia is primarily non-institutional and provided by the closest family members in a home setting. Due to the shrinking care potential of Polish families, there is a growing need for formal forms of support to ensure proper care for elderly individuals with dementia. At present, Poland has a poorly developed system of formal assistance for dependent elderly people and the existing infrastructure of formal care services includes only a small proportion of potential beneficiaries. This is what I have found to be true.

The Carer chapter describes the variety of feelings I have to deal with from love and compassion to hostility and guilt after hostility. I live with a great mix of seething emotions, an army of feelings that collide and clash. Already I've learned one thing I am doing wrong. I asked Joan to start a diary for her daughter that I would send to Karen at the end of the year. I thought it would be good for Karen to better understand what her mother is going through.

In the beginning, Joan agreed to it. She wrote for a few days and then I looked at it. She had thoughts but no longer the ability to write them out. The pages I read did not make sense and I tried to work with Joan to correct them. Continuing, Joan was beginning to dislike the idea. My correcting her made her feel bad that she couldn't say what she wanted to. After reading the first 10 pages of the book I see the problem is mine for not fully understanding the frustration she has is caused by me. Yesterday I suggested a different approach to the diary.  I said I would help her each day by just asking her to tell me what she would like written and I would write it down in a more coherent language. She looked relieved and liked the change.  If this works for her and she is happy with it, we will continue. If not, we can forget writing a diary.

Words do matter now and I must be careful in what or how I say things to her. I always have to make her feel loved and not feel hostility, despair, abandonment, or that she has become a burden. I thought her dementia would be in slow motion but it has progressed a lot in the last two years. Sometimes I feel I don't do enough and sometimes more than I thought I could. Things like cooking meals all the time, 24/7 care of Joan, changing her on a schedule to prevent accidents, and providing physical therapy. All these things take away my own independence, my feeling of self. However, I have no choice but to do them.  I am as trapped in her mind as she is but I will never look for the escape hatch. She has made my life alive, loved me for more than half my life, I see no other path to continue but the one we will walk together.

Czytam książkę „Czego Demencja Uczy Nas o Miłości” autorstwa Nicci Gerrard.  Mówi szeroko i, myślę, mądrze, stawiając pytania o to, co to znaczy być człowiekiem i stawiać czoła bardzo głębokim prawdom. Pomaga mi teraz na tym świecie, który jest ukryty dla wielu luadzi Jest wypełniona historiami, zarówno poruszającymi, jak i optymistycznymi, od osób żyjących z demencją, po osoby planujące zakończenie życia.  Obejmuje 14 rozdziałów poświęconych takim tematom, jak: Stawianie czoła, Starzenie się, Diagnoza, Dom.  Późne stany, Koniec, Pożegnanie, Opiekunowie. Czyli o tym, z jakimi emocjami muszą sobie radzić. To jest rozdział, który teraz czytam.

 W Stanach Zjednoczonych jest 43,5 miliona opiekunów chorych różnych typów, z których 15,7 miliona opiekuje się osobą z demencją.  60% opiekunów to kobiety.  Niektóre kraje mają rozległe sieci pomocy w demencji, takie jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Australia.  Niektóre kraje dają bardzo małe wsparcie, jak Polska.  Przykładowo w 2015 roku szacowano liczbę osób z demencją w Polsce na 360 000 - 470 000.  To wzrost o 20% w stosunku do 2005 r. W Polsce opieka nad osobą starszą z demencją ma głównie charakter pozainstytucjonalny i jest zapewniana przez najbliższych członków rodziny w warunkach domowych.  W związku z kurczącym się potencjałem opiekuńczym polskich rodzin, rośnie zapotrzebowanie na formalne formy wsparcia zapewniające właściwą opiekę osobom starszym z demencją.  Obecnie Polska ma słabo rozwinięty system formalnej pomocy dla niesamodzielnych osób starszych, a istniejąca infrastruktura formalnych usług opiekuńczych obejmuje tylko niewielki odsetek potencjalnych beneficjentów.  To jest prawda.

 Rozdział Opiekun opisuje różnorodne uczucia, z którymi mam do czynienia, od miłości i współczucia, po wrogość i poczucie winy po wrogości.  Żyję z wielką mieszanką kipiących emocji, armią uczuć, które zderzają się i ścierają.  Nauczyłem się już jednej rzeczy, którą robię źle.  Poprosiłem Joan, żeby założyła dziennik dla swojej córki, który wyślę do Karen pod koniec roku.  Pomyślałem, że byłoby dobrze, gdyby Karen lepiej zrozumiała, przez co przechodzi jej matka.

 Na początku Joan się na to zgodziła.  Pisała przez kilka dni, a potem przyjrzałem się temu.  Miała myśli, ale nie potrafiła już ich spisać.  Strony, które przeczytałem, nie miały sensu i próbowałem pracować z Joan, aby je poprawić.  Kontynuując, Joan zaczynała nie lubić tego pomysłu.  Poprawianie jej sprawiło, że poczuła się źle, bo nie mogła powiedzieć, czego chciała.  Po przeczytaniu pierwszych 10 stron książki widzę, że problem leży po mojej stronie, ponieważ nie rozumiem w pełni frustracji, jaką spowodowałem.  Wczoraj zaproponowałem inne podejście do dziennika.  Powiedziałem, że będę jej pomagał każdego dnia, po prostu prosząc ją, aby powiedziała mi, co chciałaby napisać, i zapiszę to w bardziej spójnym języku.  Poczuła ulgę i polubiła tę zmianę.  Jeśli to zadziała i będzie z tego zadowolona, ​​będziemy kontynuować.  Jeśli nie, możemy zapomnieć o pisaniu pamiętnika.

Słowa mają teraz znaczenie i muszę uważać, co lub jak jej mówię.  Zawsze muszę sprawiać, by czuła się kochana i nie czuła wrogości, rozpaczy, opuszczenia lub tego, że stała się ciężarem.  Myślałem, że jej demencja będzie postępować w zwolnionym tempie, ale w ciągu ostatnich dwóch lat bardzo się rozwinęła.  Czasami czuję, że nie robię wystarczająco dużo, a czasami więcej, niż myślałem, że mogę.  Rzeczy takie jak gotowanie posiłków przez cały czas, całodobowa opieka nad Joan, zmiana stylu życia, aby zapobiegać wypadkom i zapewnianie fizjoterapii.  Wszystkie te rzeczy odbierają moją niezależność, moje poczucie siebie.  Jednak nie mam innego wyjścia, jak to robić.  Jestem uwięziony w jej umyśle tak samo jak ona, ale nigdy nie będę szukał wyjścia ewakuacyjnego. Joan ożywiła moje życie, kochała mnie przez ponad połowę mojego życia, nie widzę innej ścieżki poza tą, którą będziemy kroczyć razem.

Estoy leyendo un libro, "Lo que la demencia nos enseña sobre el amor", de la autora, Nicci Gerrard. Se extiende ampliamente, y creo que sabiamente, planteando preguntas sobre lo que es ser humano y enfrentando verdades demasiado profundas para las lágrimas. Me está ayudando ahora en este mundo que está oculto para mucha gente. Está lleno de historias, tanto conmovedoras como optimistas, desde los que viven con demencia hasta los que planean el fin de la vida. Tiene 14 capítulos que tratan de temas como Enfrentarse, Envejecer, El Diagnóstico, El Hogar. Las etapas tardías, Al final, Decir adiós, y Los cuidadores, sobre las emociones de su propia gente. Ese es el capítulo que estoy leyendo ahora.

En los Estados Unidos, hay 43.5 millones de cuidadores de diferentes tipos, 15.7 millones de los cuales cuidan a alguien con demencia. El 60% de esos cuidadores son mujeres. Algunos países tienen extensas redes de ayuda a la demencia, como los EE.UU. y Gran Bretaña, y Australia. Algunos países tienen muy poco apoyo, como Polonia. Por ejemplo, en 2015, se estimó que el número de personas con demencia en Polonia era de entre 360.000 y 470.000. Eso fue un aumento del 20% con respecto a 2005.  En Polonia, el cuidado de una persona de edad con demencia es principalmente no institucional y lo prestan los familiares más cercanos en un entorno doméstico. Debido a la disminución del potencial de atención de las familias polacas, hay una creciente necesidad de formas formales de apoyo para asegurar la atención adecuada de las personas mayores con demencia. En la actualidad, Polonia tiene un sistema poco desarrollado de asistencia oficial para las personas de edad dependientes y la infraestructura existente de servicios de atención oficial sólo incluye una pequeña proporción de posibles beneficiarios. Esto es lo que he comprobado que es cierto.

El capítulo sobre los cuidadores describe la variedad de sentimientos con los que tengo que lidiar, desde el amor y la compasión hasta la hostilidad y la culpa tras la hostilidad. Vivo con una gran mezcla de emociones furiosas, un ejército de sentimientos que chocan y chocan. Ya he aprendido una cosa que estoy haciendo mal. Le pedí a Joan que empezara un diario para su hija que le enviaría a Karen al final del año. Pensé que sería bueno para Karen entender mejor por lo que su madre está pasando.

Al principio, Joan aceptó. Escribió durante unos días y luego lo miré. Tenía pensamientos pero ya no tenía la capacidad de escribirlos. Las páginas que leí no tenían sentido y traté de trabajar con Joan para corregirlas. Continuando, a Joan le empezaba a disgustar la idea. Mi corrección la hizo sentir mal por no poder decir lo que quería. Después de leer las primeras 10 páginas del libro veo que el problema es mío por no entender completamente la frustración que ella tiene causada por mí. Ayer sugerí un enfoque diferente para el diario.  Le dije que la ayudaría cada día pidiéndole que me dijera lo que le gustaría que se escribiera y yo lo escribiría en un lenguaje más coherente. Parecía aliviada y le gustaba el cambio.  Si esto funciona para ella y está contenta con ello, continuaremos. Si no, podemos olvidarnos de escribir un diario.

Las palabras importan ahora y debo ser cuidadoso en lo que o cómo le digo las cosas. Siempre tengo que hacerla sentir amada y no sentir hostilidad, desesperación, abandono, o que se ha convertido en una carga. Pensé que su demencia sería en cámara lenta pero ha progresado mucho en los últimos dos años. A veces siento que no hago lo suficiente y a veces más de lo que pensaba que podía. Cosas como preparar comidas todo el tiempo, cuidar a Joan las 24 horas del día, cambiarla de horario para prevenir accidentes y proporcionarle terapia física. Todas estas cosas me quitan mi propia independencia, mi sentimiento de ser. Sin embargo, no tengo otra opción que hacerlas.  Estoy tan atrapado en su mente como ella, pero nunca buscaré la escotilla de escape. Ella ha hecho mi vida viva, me ha amado por más de la mitad de mi vida, no veo otro camino para continuar sino el que caminaremos juntos.

Insurrection Rant?

This is what Trump has caused...................fences around the House of the People, the White House, and now the Capital building. He said he would build a wall, nobody imagined it would be in these two places. Yet, here we are today, the Capital fenced to keep his fanatical supporters away and hundreds of National Guard stationed inside of it to protect it. Still, thousands of Americans support him no matter what happened last week with the insurrection. Even 196 Republicans pledge their fielty to him yet. 6 people died, the country is on the brink of disaster and they are still more concerned with retaining their positions in government than they are about the welfare of American Democracy. Twice he has been impeached, the ONLY President to ever have been. Now, it is up to the Senate to convict him. The Republicans control the Senate, 52-48. The Democrats have to find 27 Republicans on their side of what is right, and necessary, to convict him of the charge of insurrection.  In total, they need 75 YES votes. It is the only way he can never hold a political office again. With Mitch McConnell saying he is in favor of impeachment, can he persuade 26 other Republicans to join him, or are they just too scared of Trump? We won't know until the Senate reconvenes next week.

Once out of office, the New York prosecutors are waiting to file charges. Trump faces two New York state inquiries into whether he misled tax authorities, banks, or business partners. Two women alleging he sexually assaulted them are suing him. Some Democrats are calling for the revival of a federal campaign finance investigation that appeared to end under U.S. Attorney General William Barr.

Now, after 4 years. he has finally made a speech asking his supporters not to cause problems during the week of the inauguration. Finally. He spent the last several month's opening Pandora's box. NOW he is trying to shut the lid. We will see if it is too late. There are more National Guard protecting Washington D.C than there are troops in Iraq and Afghanistan and HE is the reason for it along with his co-conspirators. The Senate must convict him of insurrection and ban him for life of ever holding a political office again.

To jest to, co Trump spowodował...................fences wokół Domu Ludzi, Biały Dom, a teraz budynek Stolicy. Powiedział, że zbuduje mur, nikt nie wyobrażał sobie, że będzie w tych dwóch miejscach. Ale oto jesteśmy dzisiaj, Stolica jest ogrodzona, by trzymać z dala swoich fanatycznych zwolenników, a setki Gwardii Narodowej stacjonuje w niej, by ją chronić. Mimo to, tysiące Amerykanów wspiera go bez względu na to, co stało się w zeszłym tygodniu z powstaniem. Nawet 196 republikanów przysięga mu jeszcze swoją wierność. Zginęło 6 osób, kraj jest na skraju katastrofy i nadal bardziej zależy im na utrzymaniu swojej pozycji w rządzie niż na dobrobycie Amerykańskiej Demokracji. Dwukrotnie został zwolniony z urzędu, jest TYLKO prezydentem, którym kiedykolwiek był. Teraz do Senatu należy skazanie go. Republikanie kontrolują Senat, 52-48. Demokraci muszą znaleźć 27 republikanów po swojej stronie tego, co jest słuszne i konieczne, aby skazać go za zarzut powstania.  W sumie potrzeba im 75 głosów TAK. To jedyny sposób, aby nigdy więcej nie mógł sprawować urzędu politycznego. Skoro Mitch McConnell mówi, że jest za impeachmentem, czy może przekonać 26 innych republikanów, by do niego dołączyli, czy też po prostu za bardzo boją się Trumpa? Nie dowiemy się, dopóki Senat nie zbierze się ponownie w przyszłym tygodniu.

Po zwolnieniu z urzędu, nowojorscy prokuratorzy czekają na przedstawienie zarzutów. Trump stoi przed dwoma dochodzeniami w stanie Nowy Jork w sprawie, czy wprowadził w błąd władze podatkowe, banki, czy partnerów biznesowych. Dwie kobiety twierdzące, że napadł na nich seksualnie, pozywają go. Niektórzy Demokraci domagają się wznowienia federalnego dochodzenia w sprawie finansowania kampanii, które zakończyło się za czasów prokuratora generalnego Williama Barra.

Teraz, po 4 latach. wygłosił w końcu przemówienie, w którym prosił swoich zwolenników, by nie sprawiać problemów w tygodniu inauguracji. W końcu. Ostatnie kilka miesięcy spędził na otwarciu puszki Pandory. Teraz próbuje zamknąć pokrywę. Zobaczymy, czy nie jest już za późno. Jest więcej Gwardii Narodowej chroniącej Waszyngton, niż żołnierzy w Iraku i Afganistanie, a on jest tego powodem wraz ze swoimi współspiskowcami. Senat musi skazać go za powstanie i zakazać mu pełnienia funkcji politycznych na całe życie.

Esto es lo que Trump ha causado................... cercos alrededor de la Casa del Pueblo, la Casa Blanca, y ahora el edificio de la Capital. Dijo que construiría un muro, nadie imaginó que estaría en estos dos lugares. Sin embargo, aquí estamos hoy, la Capital cercada para mantener a sus partidarios fanáticos lejos y cientos de la Guardia Nacional estacionada dentro de ella para protegerla. Aún así, miles de americanos lo apoyan sin importar lo que pasó la semana pasada con la insurrección. Incluso 196 republicanos le han prometido su campo de batalla. 6 personas murieron, el país está al borde del desastre y todavía están más preocupados por mantener sus posiciones en el gobierno que por el bienestar de la Democracia Americana. Dos veces ha sido destituido, el único presidente que ha sido. Ahora, le corresponde al Senado condenarlo. Los republicanos controlan el Senado, 52-48. Los Demócratas tienen que encontrar 27 republicanos de su lado para condenarlo por insurrección. En total, necesitan 75 votos por el SÍ. Es la única manera de que no pueda volver a ocupar un cargo político. Con Mitch McConnell diciendo que está a favor de la impugnación, ¿puede persuadir a otros 26 republicanos para que se unan a él, o simplemente están demasiado asustados de Trump? No lo sabremos hasta que el Senado se reúna la semana que viene. Una vez fuera de la oficina, los fiscales de Nueva York están esperando para presentar cargos. Trump se enfrenta a dos investigaciones del estado de Nueva York sobre si engañó a las autoridades fiscales, bancos o socios comerciales. Dos mujeres que alegan que las atacó sexualmente lo están demandando. Algunos demócratas están pidiendo la reactivación de una investigación federal sobre la financiación de la campaña que parece haber terminado bajo el mandato del Fiscal General de EE.UU. William Barr. Ahora, después de 4 años, finalmente ha hecho un discurso pidiendo a sus partidarios que no causen problemas durante la semana de la inauguración. Finalmente. Pasó los últimos meses abriendo la caja de Pandora. Ahora está tratando de cerrar la tapa. Veremos si es demasiado tarde. Hay más Guardia Nacional protegiendo a Washington D.C. que tropas en Irak y Afganistán y él es la razón de ello junto con sus co-conspiradores. El Senado debe condenarlo por insurrección y prohibirle de por vida que vuelva a ocupar un cargo político.7

Leggings

We were up at  8:00 today, unusual for Joan. It was a blood test day. Because of snow last night, it was a little difficult getting her to the car so I drove it on the sidewalk in front of the entrance door. First I carried the wheelchair down the stairs and then I helped her go down.

At the clinic, I had to check in first, then get Joan out of the car, into the wheelchair, and to the waiting area for the test. There were 5 people ahead of her but it didn't take too long for the event. With the results available online, I can read them on Monday.

Again, with snow on the ground, it reminded me of the U.P. of Michigan. We always had lots of snow. Usually. with the depth of the snow, my pants from below the knee were damp when walking outside my house or cross-country skiing. That lasted until I discovered how to make leggings. 

I had some deer hide. so I cut it up to wrap around my legs from below the knee, overlapping my Sorrel winter boots. From some old clothing I had, I put a zipper in each one of them. On the bottom of each, I used some elastic straps that went under the boots to keep them down. On the top, 2 curtain rings were attached to the tops to pull them up. The deer hide kept the pants from getting wet. They worked great to keep the snow off my legs.

Eventually, in St. Vinnies second-hand store, I found a very old pair of red plaid logger's pants that were made of thick wool. It was so thick that I could actually sit in the snow without feeling the cold at all. St. Vinnies was the place where I found those used Pendelton shirts and bought 14 of them for $2 dollars each. Joan still has some of them,, 30 years later, that she wears. I was quite a picture wearing the fur hat I made from rabbit and beaver, mittens made from deerskin, a coat filled with goose down, the red plaid pants, leggings,  and my Sorrel botts that were warm to 60 degrees below zero. They all served me well and I still have the hat here in Poland. There has been little need in winters here in Poland to wear the hat.

Wstaliśmy dziś o 8:00, co jest niezwykłe dla Joanny. To był dzień badań krwi. Ze względu na śnieg zeszłej nocy, było trochę trudno dostać ją do samochodu, więc pojechałam nią chodnikiem przed drzwiami wejściowymi. Najpierw zniosłem wózek inwalidzki po schodach, a potem pomogłem jej zejść na dół.

W klinice musiałem się najpierw zameldować, a następnie wyprowadzić Joan z samochodu, na wózek inwalidzki i do poczekalni na badanie. Przed nią było 5 osób, ale nie trwało to zbyt długo. Z wynikami dostępnymi online, mogę je przeczytać w poniedziałek.

Znowu, ze śniegiem na ziemi, przypomniało mi to U.P. z Michigan. Zawsze mieliśmy dużo śniegu. Zazwyczaj. Z głębokością śniegu moje spodnie spodnie od dołu kolana były wilgotne, gdy wychodziłam z domu lub na narty biegowe. To trwało, dopóki nie odkryłem, jak robić legginsy. 

Całem skórę jelenia, więc podciąłem ją, aby owinąć nogi od dołu kolana, nakładając na siebie zimowe buty Sorrel. Z jakiegoś starego ubrania, które miałem, włożyłem suwak do każdego z nich. Na dole każdego z nich, używałam kilku elastycznych pasków, które wchodziły pod buty, aby utrzymać je na dole. Na górze, 2 karnisze były przymocowane do topów, aby je podciągnąć. Skóra jelenia powstrzymywała spodnie przed zamoczeniem. Świetnie się spisały, trzymając śnieg z dala od moich nóg.

Nos levantamos a las 8:00 de hoy, algo inusual para Joan. Fue un día de análisis de sangre. Debido a la nieve de anoche, fue un poco difícil llevarla al coche, así que lo conduje por la acera frente a la puerta de entrada. Primero llevé la silla de ruedas por las escaleras y luego la ayudé a bajar.

En la clínica, tuve que registrarme primero, luego sacar a Joan del auto, ponerla en la silla de ruedas y llevarla a la sala de espera para la prueba. Había 5 personas delante de ella, pero no tardó mucho en llegar. Con los resultados disponibles en línea, puedo leerlos el lunes.

De nuevo, con la nieve en el suelo, me recordó a la U.P. de Michigan. Siempre teníamos mucha nieve. Normalmente, con la profundidad de la nieve, mis pantalones de debajo de la rodilla estaban húmedos cuando salía de mi casa o hacía esquí de fondo. Eso duró hasta que descubrí cómo hacer mallas. 

Tenía algo de piel de ciervo. así que la corté para envolverme las piernas por debajo de la rodilla, superponiéndolas a mis botas de invierno de Sorrel. De alguna ropa vieja que tenía, puse una cremallera en cada una de ellas. En la parte inferior de cada una, usé unas correas elásticas que iban debajo de las botas para mantenerlas abajo. En la parte superior, dos anillos de cortina se unieron a la parte superior para tirar de ellos hacia arriba. La piel de ciervo evitó que los pantalones se mojaran. Funcionaron muy bien para mantener la nieve fuera de mis piernas.

Finalmente, en la tienda de segunda mano de St. Vinnies, encontré un viejo par de pantalones de leñador a cuadros rojos hechos de lana gruesa. Era tan grueso que podía sentarme en la nieve sin sentir el frío en absoluto. En St. Vinnies encontré esas camisas usadas de Pendelton y compré 14 de ellas por 2 dólares cada una. Joan todavía tiene algunas de ellas, 30 años después, que usa. Yo era toda una imagen usando el sombrero de piel que hice de conejo y castor, guantes hechos de piel de venado, un abrigo lleno de plumón de ganso, los pantalones de cuadros rojos, leggings, y mis botas de Sorrel que estaban calientes a 60 grados bajo cero. Todos me sirvieron bien y todavía tengo el sombrero aquí en Polonia. Ha habido poca necesidad de usar el sombrero en los inviernos aquí en Polonia.

Ostatecznie, w sklepie z używaną odzieżą St. Vinnies znalazłem bardzo starą parę czerwonych spodni z grubej wełny. Były one tak grube, że mogłem siedzieć na śniegu, nie czując wcale zimna. St. Vinnies był miejscem, gdzie znalazłem te używane koszule Pendelton i kupiłem 14 z nich za 2 dolary każda. Joan nadal ma niektóre z nich, 30 lat później, które nosi. Miałam piękny obrazek w futrzanym kapeluszu, który zrobiłam z królika i bobra, rękawice ze skóry jelenia, płaszcz wypełniony gęsim puchem, czerwone spodnie w kratę, legginsy i moje butelki Sorrel, które były ciepłe do 60 stopni poniżej zera. Wszystkie dobrze mi służyły i mam jeszcze kapelusz tutaj w Polsce. Zimą w Polsce nie było wielkiej potrzeby, aby nosić ten kapelusz.

Winter Wonderland.

It was this morning. After 5 hours of sleep, I awoke at 6:30 to get ready to do the weekly shopping.  Joan was still sleeping so I was confident I would return before she was awake. Thanks to the snowfall last night, the drive to Carrefour was slow but beautiful All of the trees and bushes were covered in snow and I thought it would be a great time to walk in the nearby woods. Of course, that wasn't possible. But it was still a nice drive with few people on the road. If it snows again tonight, I will get up early and go for that walk before Joan wakes up.

Being out of some basic things like dish soap, detergent for clothes, paper towels, and toilet paper, the cost of this week's shopping was high, 225 PLN($61). Since we have been here, 13 1/2 years, the cost of food has doubled.  If only our income had, it wouldn't be so bad.

Last night I made a new dinner, Orange Marmalade Chicken. Two chicken breasts were cut up into small pieces,, covered with mixed egg yolk, then bread crumbs, lightly fried in a skillet until a little golden. and then put into a large casserole dish. I made a sauce of rice wine vinegar, soy sauce, pumpkin oil, brown sugar, and marmalade. That was put on top of the chicken pieces and baked in the oven. Along with the chicken I made a salad. The dinner was approved by Joan. :-)

Tomorrow I have to take Joan out in the snow to a clinic for a blood test. The results are necessary before her MRI next Tuesday night.

To było dziś rano. Po 5 godzinach snu obudziłem się o 6:30, aby przygotować się do cotygodniowych zakupów. Joan nadal spała, więc byłem pewien, że wrócę, zanim się obudzi. Dzięki wczorajszym opadom śniegu jazda do Carrefour była powolna, ale piękna. Wszystkie drzewa i krzewy były pokryte śniegiem i pomyślałem, że to świetny czas na spacer po pobliskich lasach. Oczywiście to nie było możliwe. Ale nadal była to przyjemna jazda z kilkoma osobami na drodze. Jeśli dziś wieczorem znowu spadnie śnieg, wstanę wcześnie i pójdę na spacer, zanim Joan się obudzi. Poza podstawowymi rzeczami, takimi jak płyn do naczyń, płyn do prania, ręczniki papierowe i papier toaletowy, koszt zakupów w tym tygodniu był wysoki i wyniósł 225 zł. Odkąd jesteśmy tu 13 i pół roku, koszt jedzenia podwoił się. Gdyby tylko nasze dochody miały, nie byłoby tak źle. Ostatniej nocy zrobiłem nowy obiad, kurczak z marmoladą pomarańczową. Dwie piersi z kurczaka pokrojono na małe kawałki, przykryto mieszanym żółtkiem, a następnie bułką tartą, lekko usmażoną na patelni do uzyskania złotego koloru. a następnie włożyć do dużego naczynia żaroodpornego. Zrobiłam sos z octu ryżowego, sosu sojowego, oliwy z dyni, brązowego cukru i marmolady. To zostało umieszczone na kawałkach kurczaka i upieczone w piekarniku. Wraz z kurczakiem zrobiłam sałatkę. Kolacja została zatwierdzona przez Joan. :-) Jutro muszę zabrać Joan na śnieg do kliniki na badanie krwi. Wyniki są konieczne przed jej rezonansem magnetycznym w następny wtorek wieczorem.

Fue esta mañana. Después de 5 horas de sueño, me desperté a las 6:30 para prepararme para hacer las compras semanales. Joan seguía durmiendo, así que confiaba en que volvería antes de que se despertara. Gracias a la nevada de anoche, el viaje a Carrefour fue lento pero hermoso. Todos los árboles y arbustos estaban cubiertos de nieve y pensé que sería un buen momento para caminar por los bosques cercanos. Por supuesto, eso no fue posible. Pero aún así fue un viaje agradable con poca gente en la carretera. Si vuelve a nevar esta noche, me levantaré temprano e iré a caminar antes de que Joan se despierte. Al no tener algunas cosas básicas como jabón para platos, detergente para la ropa, toallas de papel y papel higiénico, el costo de las compras de esta semana fue alto, 225 PLN ($ 61). Desde que estamos aquí, 13 años y medio, el costo de la comida se ha duplicado. Si solo tuvieran nuestros ingresos, no sería tan malo. Anoche hice una nueva cena, Pollo con mermelada de naranja. Se cortaron dos pechugas de pollo en trozos pequeños, se cubrieron con yema de huevo mezclada, luego pan rallado, se frieron ligeramente en una sartén hasta que se doren un poco. y luego poner en una cazuela grande. Hice una salsa de vinagre de vino de arroz, salsa de soja, aceite de calabaza, azúcar morena y mermelada. Eso se puso encima de los trozos de pollo y se horneó en el horno. Junto con el pollo hice una ensalada. La cena fue aprobada por Joan. :-) Mañana tengo que llevar a Joan a la nieve a una clínica para un análisis de sangre. Los resultados son necesarios antes de su resonancia magnética el próximo martes por la noche.

Boy Scouts

More than a half-century ago(WOW!), I was a member of the Boy Scouts of America. We had meetings once a week in the project where I grew up./ Living in the U.S. or other countries where they have a similar organization you know what it's all about. I used to like very much the different camping trips that were planned for my group. One I particularly like was a winter event. It was actually a competition between several groups. It was called the Klondike Derby.

Like the Iditarod Race in Alaska, it required a sled pulled by dogs. However, in this race, the dogs we other members of a group. My cousin Harry and I took part in such a race. The object was not just a race to the finish, it was a planned route through a forest at some campsite for the weekend. You arrived on Friday to spend the night in a bunkhouse, Saturday was the race, and Sunday you returned home. It was different than just a race to the finish.

Before the race, however, you had to build the sled out of wood. Along the route at different points, there were tasks that the group had to perform. For example, at one stop some member of your group had a fictitiously broken leg and your group had to find some way to set the leg back in place. At another spot, you had to make a campfire and prepare a meal within the group. The different points were made up of almost all the things you had learned as a Boy Scout. There was one place that could not be practiced in the safety of the building meeting.

At this place, the group had a big task. It was at the edge of a ravine and the task was to get the sled across the ravine to the other side using ropes. It involved tying ropes to a tree on the side you were on, a fellow Scout went down the ravine to the other side carrying the long, ropes and then tied them to a tree. When that was done, ropes were tied to the sled, hung over the rope across the ravine and we all went to the other side to pull it across/ That was the hardest task to do.Hace más de medio siglo, yo era miembro de los Boy Scouts de América. Teníamos reuniones una vez a la semana en el proyecto donde crecí./ Viviendo en los EE.UU. u otros países donde tienen una organización similar ya sabes de qué se trata. Me solían gustar mucho los diferentes viajes de campamento que se planeaban para mi grupo. Uno que me gustaba particularmente era un evento de invierno. En realidad era una competencia entre varios grupos. Se llamaba el Derby de Klondike.

Ponad pół wieku temu byłem członkiem Boy Scouts of America. Spotykaliśmy się raz w tygodniu w ramach projektu, który był w miejscu, gdzie dorastałem. Mieszkając w Stanach Zjednoczonych lub innych krajach, gdzie mają podobną organizację, wiesz o co chodzi. Kiedyś bardzo podobały mi się różne wyjazdy na kemping, które były planowane dla mojej grupy. Jeden z nich szczególnie podobał mi się jako impreza zimowa. Była to właściwie konkurencja pomiędzy kilkoma grupami. Nazywało się to Klondike Derby.

Podobnie jak Iditarod Race na Alasce, wymagał on zaprzęgu ciągniętego przez psy. Jednak w tym wyścigu psami byli inni członkowie grupy. Mój kuzyn Harry i ja braliśmy udział w takim wyścigu. Nie był to tylko wyścig do mety, to była zaplanowana na weekend trasa przez las na jakimś polu namiotowym. Przyjeżdżałeś w piątek, aby spędzić noc w baraku, sobota była dniem wyścigu, a w niedzielę wracałeś do domu. To było coś innego niż tylko wyścig do mety.

Przed wyścigiem trzeba było jednak zbudować sanki z drewna. Na trasie, w różnych miejscach, były zadania, które grupa musiała wykonać. Na przykład, na jednym z przystanków jakiś członek twojej grupy miał fikcyjnie złamaną nogę i twoja grupa musiała znaleźć jakiś sposób na jej ponowne ustawienie. W innym miejscu trzeba było zrobić ognisko i przygotować posiłek w grupie. Na różne punkty składały się prawie wszystkie rzeczy, których nauczyliśmy się jako harcerze. Było jedno miejsce, w którym nie można było przećwiczyć bezpiecznego współzawodnictwa.

W tym miejscu grupa miała trudne zadanie. Było to na skraju wąwozu, a zadaniem było przeciągnięcie sań przez wąwóz na drugą stronę za pomocą lin. Polegało ono na przywiązaniu sznurów do drzewa po tej stronie, po której się znajdowałeś, jeden z harcerzy zchodził w dół wąwozu na drugą stronę, niosąc długie sznury, a następnie przywiązał je do drzewa. Kiedy to zostało zrobione, liny były przywiązane do sań, zawieszone nad liną w poprzek wąwozu i wszyscy przeszliśmy na drugą stronę, aby przeciągnąć je w poprzek. To było najtrudniejsze zadanie do wykonania.

Al igual que la carrera Iditarod en Alaska, requería un trineo tirado por perros. Sin embargo, en esta carrera, los perros que los demás miembros del grupo. Mi primo Harry y yo participamos en esa carrera. El objetivo no era sólo una carrera hasta la meta, sino una ruta planeada a través de un bosque en algún campamento para el fin de semana. Llegaste el viernes para pasar la noche en una barraca, el sábado fue la carrera, y el domingo regresaste a casa. Era diferente a una simple carrera hasta el final.

Antes de la carrera, sin embargo, tenías que construir el trineo de madera. A lo largo de la ruta en diferentes puntos, había tareas que el grupo tenía que realizar. Por ejemplo, en una parada, algún miembro de su grupo tenía una pierna ficticia rota y su grupo tenía que encontrar alguna manera de poner la pierna en su lugar. En otro punto, tenías que hacer una fogata y preparar una comida dentro del grupo. Los diferentes puntos estaban compuestos por casi todas las cosas que habías aprendido como Boy Scout. Había un lugar que no se podía practicar en la seguridad de la reunión del edificio.

En este lugar, el grupo tenía una gran tarea. Estaba al borde de un barranco y la tarea era llevar el trineo a través del barranco hacia el otro lado usando cuerdas. Implicaba atar las cuerdas a un árbol del lado en el que se estaba, un compañero Scout bajó por el barranco al otro lado llevando las largas cuerdas y luego las ató a un árbol. Cuando eso se hizo, las cuerdas fueron atadas al trineo, colgadas sobre la cuerda a través del barranco y todos fuimos al otro lado para tirar de ella. Esa fue la tarea más difícil de hacer.

Traducción realizada con la versión gratuita del traductor www.DeepL.com/Translator

Repairs

 Well, finally, on January 12th, we have snow falling. Snow makes everything look better. It lifts my spirits during winters although I would rather that we would be going to Spain soon. Even with the sun shining every day in Spain, I still missed the snow. Winters in the U.P were freezing, ut there was always lots of snow.

Tonight I'm preparing chicken breast wrapped in prosciutto and garlic, Along with that, I'm serving Joan steamed parsley and mashed potatoes. It's the first time for this dinner.

Across Europe, legislation is pushing back against a waste-based economy and restoring for citizens something companies have gradually taken away: the right to repair what they’ve bought.

Some political leaders agree. In November, the EU Parliament called on the European Commission to make routine repair of everyday products easier, systematic, and cost-efficient. It said that warranties should be extended, and that replacement parts should be improved and made more accessible, as should information enabling general repair and maintenance.  

The EU’s existing eco-design regulations could be an instrument to reach these goals. These mandates were established years ago to improve the energy efficiency of products sold in the EU. But in March, the first eco-design regulation that will define standards for repair and useful life will come into force. Manufacturers of washing machines, dishwashers, refrigerators, and monitors will have to ensure that components are replaceable with common tools. Instruction manuals must be accessible to specialist companies. And producers must supply spare parts within 15 days.  

That information comes from the website, Reasons to be Cheerful.

No cóż, w końcu 12 stycznia spadł śnieg. Śnieg sprawia, że ​​wszystko wygląda lepiej. Zimą podnosi mnie na duchu, chociaż wolałabym, żebyśmy wkrótce pojechali do Hiszpanii. Nawet jeśli w Hiszpanii codziennie świeci słońce, wciąż tęskniłem za śniegiem. Zimy na U.P były bardzo mroźne, ale zawsze było dużo śniegu.

Dziś wieczorem przygotowuję pierś z kurczaka zawiniętą w prosciutto i czosnek, do tego podam Joan gotowaną na parze pietruszkę i puree ziemniaczane. To pierwszy raz na ten obiad.

W całej Europie prawodawstwo przeciwdziała gospodarce opartej na odpadach i przywraca obywatelom to, co firmy stopniowo odbierały: prawo do naprawy tego, co kupiły.

Niektórzy przywódcy polityczni zgadzają się z tym. W listopadzie Parlament Europejski wezwał Komisję Europejską do uczynienia rutynowych napraw produktów codziennego użytku łatwiejszymi, systematycznymi i oszczędnymi. Stwierdzono, że należy przedłużyć gwarancje, ulepszać i udostępniać części zamienne, a także informacje umożliwiające ogólne naprawy i konserwację.

Instrumentem do osiągnięcia tych celów mogą być istniejące przepisy UE dotyczące ekoprojektu. Mandaty te zostały ustanowione wiele lat temu w celu poprawy efektywności energetycznej produktów sprzedawanych w UE. Ale w marcu wejdzie w życie pierwsze rozporządzenie w sprawie ekoprojektu, które określi standardy napraw i okresu użytkowania. Producenci pralek, zmywarek, lodówek i monitorów będą musieli zadbać o to, aby komponenty można było wymieniać zwykłymi narzędziami. Instrukcje obsługi muszą być dostępne dla firm specjalistycznych. Producenci muszą dostarczyć części zamienne w ciągu 15 dni.

Te informacje pochodzą ze strony internetowej Powody, by być wesołym.

Bueno, finalmente, el 12 de enero, cae la nieve. La nieve hace que todo luzca mejor. Me levanta el ánimo durante los inviernos, aunque prefiero que vayamos pronto a España. Incluso con el sol brillando todos los días en España, todavía extrañaba la nieve. Los inviernos en la U.P eran muy fríos pero siempre había mucha nieve.

Esta noche estoy preparando pechuga de pollo envuelta en prosciutto y ajo. Junto con eso, le sirvo a Joan perejil al vapor y puré de papas. Es la primera vez para esta cena.

En toda Europa, la legislación está rechazando una economía basada en los residuos y restaurando para los ciudadanos algo que las empresas han quitado gradualmente: el derecho a reparar lo que han comprado.

Algunos líderes políticos están de acuerdo. En noviembre, el Parlamento de la UE pidió a la Comisión Europea que hiciera la reparación rutinaria de productos cotidianos más fácil, sistemática y rentable. Dijo que las garantías deberían ampliarse y que las piezas de repuesto deberían mejorarse y hacerse más accesibles, al igual que la información que permita la reparación y el mantenimiento generales.

Las regulaciones de diseño ecológico existentes en la UE podrían ser un instrumento para alcanzar estos objetivos. Estos mandatos se establecieron hace años para mejorar la eficiencia energética de los productos vendidos en la UE. Pero en marzo entrará en vigor el primer reglamento de ecodiseño que definirá los estándares de reparación y vida útil. Los fabricantes de lavadoras, lavavajillas, refrigeradores y monitores deberán asegurarse de que los componentes se puedan reemplazar con herramientas comunes. Los manuales de instrucciones deben ser accesibles para empresas especializadas. Y los productores deben suministrar las piezas de repuesto en un plazo de 15 días.

Esa información proviene del sitio web, Razones para ser alegre.

PT

 Thanks to some contributions to a fund I started, Joan is again receiving PT 5 days a week. If you're one of the contributors, thank you.

The weather, same as it ever was. Nothing new.

Thinking back a year, at this time we were full of joy in the contemplation of our 2 months being spent in Spain. It was going to be able to spend time in the sun, meeting with old friends, sitting at the beach for coffee and tostadas for breakfast, practicing my speech in Spanish, and not worrying about anything. Little did I know that Covid-19 and a stroke was on the very horizon of our stay. The stroke was devastating and then Covid arrived, full-blown in Spain. They kind of put a damper on everything.

Now, here we are a year later and the effects of both of them continue to rule my life and Joan's. The only bright light I see is a new President in the United States. At least the "creature" will no longer represent the country but he will still be able to cause havoc in it. My hope is that the Constitution will be amended so anyone like him can NEVER be put into that office again.

Dzięki składkom na fundusz, który założyłem, Joan ponownie otrzymuje PT 5 dni w tygodniu. Jeśli jesteś jednym z współpracowników, dziękuję.

Pogoda, taka sama jak zawsze. Nic nowego.

Myśląc o roku wstecz, w tym czasie byliśmy pełni radości z kontemplacji naszych 2 miesięcy spędzonych w Hiszpanii. Będzie można tym razem na słońcu, spotkać się ze starymi przyjaciółmi, posiedzieć na plaży przy kawie i tostadas na śniadanie, ćwiczyć przemówienie po hiszpańsku i nie martwić się o nic. Nie wiedziałem, że Covid-19 i udar są na samym horyzoncie naszego pobytu. Udar był druzgocący, a potem Covid przybył w pełni rozwinięty do Hiszpanii. W pewnym sensie wszystko tłumią.

Teraz jesteśmy rok później, a ich skutki nadal rządzą moim i Joanną. Jedyne jasne światło, które widzę, to nowy prezydent w Stanach Zjednoczonych. Przynajmniej „stwór” nie będzie już reprezentował kraju, ale nadal będzie w stanie siać w nim spustoszenie. Mam nadzieję, że konstytucja zostanie zmieniona, aby nikt taki jak on nie mógł NIGDY ponownie zostać umieszczony na tym stanowisku.

Gracias a algunas contribuciones a un fondo que comencé, Joan vuelve a recibir PT 5 días a la semana. Si es uno de los colaboradores, gracias.

El clima, el mismo de siempre. Nada nuevo.

Pensando en un año atrás, en este momento estábamos llenos de alegría al contemplar los 2 meses que pasamos en España. Iba a poder ese tiempo al sol, reunirme con viejos amigos, sentarme en la playa a tomar café y tostadas para desayunar, practicar mi habla en español, y no preocuparme por nada. Poco sabía yo que Covid-19 y un derrame cerebral estaban en el horizonte de nuestra estadía. El accidente cerebrovascular fue devastador y luego llegó Covid, en toda regla en España. En cierto modo pusieron un freno a todo.

Ahora, aquí estamos un año después y los efectos de ambos continúan dominando mi vida y la de Joan. La única luz brillante que veo es un nuevo presidente en los Estados Unidos. Al menos la "criatura" ya no representará al país, pero aún podrá causar estragos en él. Mi esperanza es que la Constitución sea enmendada para que nadie como él NUNCA pueda volver a ocupar ese cargo.

Hats off.

Yesterday afternoon I had the brilliant idea to have Joan take a bath instead of taking a shower. There is always the present danger of her slipping while I try to squeeze her into the shower cabinet. I started the water to fill the tub but even after 1/2 hour, it was only half-full.  Getting her into the tube was impossible. The left leg barely made it and I couldn't lift her up enough to get the other in. She was just too heavy for my back and it was hurt.  I got her into the shower on the seat and I laid on the floor to relieve the pressure in my lower back. She was finished, I got her our, dressed her, and then the rest of the day,  except for making dinner, I laid on the couch. I took an aspirin and melatonin before bed but it didn't help much. Today it is better.

I normally don't watch animated movies but last night we did. It was excellent. The movie is called, "Soul". It's a story about a jazz piano teacher whose dream is to become a professional player. I can recommend it to you.

We have 7 more days of the national quarantine left: 

1.5 METER – MINIMUM DISTANCE BETWEEN PEDESTRIANS

A distance of at least 1.5 meters must be maintained between pedestrians. 

COVERING MOUTH AND NOSE IN PUBLIC PLACES

It is mandatory to cover your mouth and nose in such places as:

• on streets, roads, and in town squares, within cemeteries, promenades, boulevards, vehicle parking areas, forest car parks, 

  MOVEMENT OF PERSONS

  Children and youth up to 16 years of age

  From January 5, the traffic order no longer applies to children and adolescents under 16 under the care of an adult. 

  Seniors, stay at home, please! We urge seniors, particularly persons above the age of 70, to limit their movement at all times except for the following circumstances:

  • performance of professional activities,
  • taking care of essential matters associated with daily life,
  • Performance or participation in activities related to religious worship, including religious ceremonies.

  This is what should have been in place in the United States long ago. Hats off to the Polish government for doing it.

• Wczoraj po południu wpadłem na genialny pomysł, aby Joan wzięła kąpiel zamiast wziąć prysznic. Zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że się poślizgnie, kiedy usiłuję wcisnąć ją do kabiny prysznicowej. Zacząłem wlewać wodę do wanny, ale nawet po pół godzinie była już tylko do połowy pełna. Wsadzenie jej do tuby było niemożliwe. Lewa noga ledwo to wytrzymała i nie mogłem jej podnieść na tyle, by wsadzić drugą. Była po prostu za ciężka dla moich pleców i bolały. Wziąłem ją pod prysznic na siedzeniu i położyłem się na podłodze, aby zmniejszyć ucisk w dolnej części pleców. Skończyła, przyniosłem jej nasze, ubrałem, a przez resztę dnia, z wyjątkiem robienia obiadu, położyłem się na kanapie. Wziąłem aspirynę i melatoninę przed snem, ale to niewiele pomogło. Dziś jest lepiej.

• Zwykle nie oglądam filmów animowanych, ale zeszłej nocy to zrobiliśmy. To było wspaniałe. Film nosi tytuł „Dusza”. To opowieść o nauczycielu pianina jazzowego, którego marzeniem jest zostać profesjonalnym muzykiem. Mogę ci to polecić.

  Zostało nam jeszcze 7 dni kwarantanny krajowej:

  1,5 METRA - MINIMALNA ODLEGŁOŚĆ MIĘDZY PIESZYMI

  Między pieszymi należy zachować odległość co najmniej 1,5 metra.

  Zakrywające usta i nos w miejscach publicznych

  Obowiązkowe jest zakrywanie ust i nosa w takich miejscach jak:

  na ulicach, drogach i placach miejskich, w obrębie cmentarzy, deptaków, bulwarów, parkingów samochodowych, leśnych,

  PRZEPŁYW OSÓB

  Dzieci i młodzież do 16 roku życia

  Od 5 stycznia zakaz ruchu nie obowiązuje już dzieci i młodzieży do lat 16 pod opieką osoby dorosłej.

  Seniorzy, zostańcie w domu, proszę! Wzywamy seniorów, zwłaszcza osoby powyżej 70 roku życia, do ciągłego ograniczania ruchu, z wyjątkiem następujących okoliczności:

  wykonywanie czynności zawodowych,

  dbanie o podstawowe sprawy związane z życiem codziennym,

  Wykonywanie czynności związanych z kultem religijnym, w tym ceremonie religijne, lub udział w takich czynnościach.

  To właśnie powinno być już dawno temu w Stanach Zjednoczonych. Czapki z głów przed polskim rządem za to.
• Ayer por la tarde tuve la genial idea de que Joan se bañara en lugar de ducharse. Siempre existe el peligro presente de que se resbale mientras trato de meterla en la ducha. Abrí el agua para llenar la tina, pero incluso después de 1/2 hora, solo estaba medio llena. Hacerla entrar en el tubo era imposible. La pierna izquierda apenas lo logró y no pude levantarla lo suficiente para meter la otra. Pesaba demasiado para mi espalda y estaba herida. La metí en la ducha en el asiento y me acosté en el suelo para aliviar la presión en mi espalda baja. Terminó, le traje nuestro, la vestí, y luego el resto del día, excepto para hacer la cena, me acosté en el sofá. Tomé una aspirina y melatonina antes de acostarme, pero no ayudó mucho. Hoy es mejor.

  Normalmente no veo películas animadas, pero anoche lo hicimos. Fue excelente. La película se llama "Soul". Es la historia de un profesor de piano de jazz cuyo sueño es convertirse en intérprete profesional. Te lo puedo recomendar.

  Nos quedan 7 días más de cuarentena nacional:

  1,5 METROS - DISTANCIA MÍNIMA ENTRE PEATONES

  Debe mantenerse una distancia de al menos 1,5 metros entre peatones.

  CUBRIR LA BOCA Y LA NARIZ EN LUGARES PÚBLICOS

  Es obligatorio cubrirse la boca y la nariz en lugares como:

  en calles, carreteras y plazas, cementerios, paseos, bulevares, aparcamientos de vehículos, aparcamientos

  MOVIMIENTO DE PERSONAS

  Niños y jóvenes hasta los 16 años

  A partir del 5 de enero, la orden de tráfico ya no se aplica a los niños y adolescentes menores de 16 años bajo el cuidado de un adulto.

  Mayores, ¡quédense en casa, por favor! Instamos a las personas mayores, en particular a las personas mayores de 70 años, a que limiten su movimiento en todo momento, excepto en las siguientes circunstancias:

  realización de actividades profesionales,

  cuidar de los asuntos esenciales asociados con la vida diaria,

  Realización o participación en actividades relacionadas con el culto religioso, incluidas las ceremonias religiosas.

  Esto es lo que debería haber existido en Estados Unidos hace mucho tiempo. Me quito el sombrero ante el gobierno polaco por hacerlo.

Story

Talking with my new conversation partner this morning, she told me an interesting story about her grandparents. 

They met in the concentration camp Dachau in Germany. Her grandmother was 14 and her grandfather 22. They were located in different buildings but they met somehow and fell in love. He worked in the infirmary and his job what to take the bodies of people who died and put them in a chute that led out of the building. I suppose from there they were taken to the crematorium. Because he worked in the infirmary, he was regularly fed. He would take the food and secretly give it to her family to sustain them. After a year, they decided to secretly marry and she became pregnant. The liberation of the camp was finally realized when American forces attacked Germany. The tanks rolled in and the soldiers started throwing food over the fences to the survivors shouting, " You are free now. You can go anywhere you want to go". They returned to a small town northwest of Poznań and soon lost their freedom when the country was given to the Russians as part of a despicable treaty signed by Roosevelt, Churchill, and Stalin. The grandparents originally came from the region of Podlasie in the far east, at that time part of Poland, but later became Belarus under Russian control.

Here in Poznań, it is yet just another gray day with a little snow last night but mostly disappeared now. I had to go to the Apteka to buy a 2 months supply of vitamins B12 and D. Cost: 35 PLN($10). Yes, that is very cheap. 

Joan is having her therapy now and I will prepare dinner for tonight, Creamy Pasta  & Salmon with a salad.

Rozmawiając dziś rano z moim nowym partnerem do rozmowy, opowiedziała mi ciekawą historię o swoich dziadkach.

Spotkali się w obozie koncentracyjnym Dachau w Niemczech. Jej babcia miała 14 lat, a dziadek 22 lata. Znajdowali się w różnych budynkach, ale jakoś się poznali i zakochali. Pracował w izbie chorych i zajmował się tym, co zabierać ciała zmarłych i umieszczać je w rynnie, który wyprowadzał z budynku. Przypuszczam, że stamtąd zabrano ich do krematorium. Ponieważ pracował w izbie chorych, był regularnie karmiony. Brał jedzenie i potajemnie dawał je jej rodzinie, aby ich utrzymać. Po roku postanowili potajemnie się pobrać i ona zaszła w ciążę. Wyzwolenie obozu zostało w końcu zrealizowane, gdy siły amerykańskie zaatakowały Niemcy. Czołgi wtoczyły się, a żołnierze zaczęli rzucać jedzenie przez płoty ocalałym, krzycząc: „Jesteś teraz wolny. Możesz iść, gdziekolwiek chcesz”. Wrócili do małego miasteczka na północny zachód od Poznania i wkrótce stracili wolność, gdy kraj został przekazany Rosjanom w ramach nikczemnego traktatu podpisanego przez Roosevelta, Churchilla i Stalina. Dziadkowie pochodzili z Podlasia na Dalekim Wschodzie, wówczas części Polski, ale później dostali się pod kontrolę Rosji.

Tutaj, w Poznaniu, to kolejny szary dzień z niewielką ilością śniegu zeszłej nocy, ale teraz w większości zniknął. Musiałem iść do Apteki, żeby kupić dwumiesięczny zapas witamin B12 i D. Koszt: 35 zł (10 $). Tak, to jest bardzo tanie.

Joan przechodzi teraz terapię, a ja na dzisiejszy wieczór przygotuję obiad, kremowy makaron i łosoś z sałatką.

Al hablar con mi nuevo compañero de conversación esta mañana, me contó una historia interesante sobre sus abuelos.

Se conocieron en el campo de concentración de Dachau en Alemania. Su abuela tenía 14 años y su abuelo 22. Estaban ubicados en diferentes edificios pero de alguna manera se conocieron y se enamoraron. Trabajó en la enfermería y su trabajo lo llevó a tomar los cuerpos de las personas que murieron y ponerlos en una rampa que conducía fuera del edificio. Supongo que de allí los llevaron al crematorio. Como trabajaba en la enfermería, lo alimentaban con regularidad. Él tomaría la comida y se la daría en secreto a su familia para mantenerlos. Después de un año, decidieron casarse en secreto y ella quedó embarazada. La liberación del campo finalmente se realizó cuando las fuerzas estadounidenses atacaron Alemania. Los tanques entraron y los soldados empezaron a arrojar comida sobre las vallas a los supervivientes gritando: "Ya son libres. Pueden ir a donde quieran". Regresaron a una pequeña ciudad al noroeste de Poznań y pronto perdieron su libertad cuando el país fue entregado a los rusos como parte de un despreciable tratado firmado por Roosevelt, Churchill y Stalin. Los abuelos procedían originalmente de la región de Podlasie en el lejano oriente, en ese momento parte de Polonia, pero luego se convirtieron en Bielorrusia bajo control ruso.

Aquí en Poznan, es solo otro día gris con un poco de nieve anoche, pero casi desapareció ahora. Tuve que ir al Apteka a comprar un suministro de 2 meses de vitaminas B12 y D. Costo: 35 PLN ($ 10). Sí, eso es muy barato.

Disgusting!

Sorry about this but after what happened last during the Electoral vote count, I just can't write about other things. No matter where in the world you are, you know about it also.

Would-be dictator Donald J. Trump finally pushed his group of fanatical supporters to storm the capital and try to steal the Presidential election result in his favor. It was a scene from any third-world country when a coup is attempted. He figuratively gave then marching orders to storm the capital and they did by the hundreds. It was the most disgusting thing I have ever witnessed in the United States. There are many videos of these domestic terrorists and they should be scrutinized with face recognition software and arrested. 

What I can't understand is why the National Guard and police were not deployed before the vote began to stop such an occurrence. Surely, with all of trump's rhetoric the last months about voter fraud, stolen election, and telling terrorists to "Stand back and stand by", it was known this could happen. However, what police powered as the terrorists broke windows and gained access to the building. they were seriously outmanned.

This riot will change nothing. Biden will be the next President and with the 2 Senatorial seats now to be occupied by Democrats, they will be in control.

The Cabinet should immediately invoke the 25th amendment and remove Trump from office today. His sick mind will only do further damge to the country these last 2 weeks he is in office.

Przepraszam za to, ale po tym, co wydarzyło się ostatnio podczas liczenia głosów wyborczych, po prostu nie mogę pisać o innych sprawach. Nieważne, gdzie na świecie jesteś, też o tym wiesz.

Niedoszły dyktator Donald J. Trump w końcu zmusił swoją grupę fanatycznych zwolenników do szturmu na stolicę i próby przejęcia na jego korzyść wyniku wyborów prezydenckich. Była to scena z dowolnego kraju trzeciego świata, kiedy próbowano dokonać zamachu stanu. W przenośni wydał wtedy rozkaz marszu, aby szturmować stolicę i zrobili to setkami. To była najbardziej obrzydliwa rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem w Stanach Zjednoczonych. Istnieje wiele nagrań wideo przedstawiających tych krajowych terrorystów i należy ich zbadać za pomocą oprogramowania do rozpoznawania twarzy i aresztować.

Nie mogę zrozumieć, dlaczego Gwardia Narodowa i policja nie zostały rozmieszczone, zanim głosowanie zaczęło powstrzymać taką sytuację. Z pewnością, biorąc pod uwagę całą retorykę Trumpa z ostatnich miesięcy na temat oszustw wyborczych, kradzieży wyborów i nakazania terrorystom „Odsuńcie się i czekajcie”, było wiadomo, że może się to zdarzyć. Jednak to, co policja zasilała, gdy terroryści wybili szyby i dostali się do budynku. byli poważnie bezzałogowi.

Te zamieszki niczego nie zmienią. Biden będzie następnym prezydentem, a ponieważ 2 mandaty w Senacie zajmą teraz Demokraci, będą oni kontrolować.

Gabinet powinien natychmiast odwołać się do 25. poprawki i dziś usunąć Trumpa ze stanowiska. Jego chory umysł wyrządzi dalsze szkody krajowi przez ostatnie 2 tygodnie, kiedy sprawuje urząd.

Lo siento, pero después de lo que sucedió la última vez durante el recuento de votos electorales, no puedo escribir sobre otras cosas. No importa en qué parte del mundo se encuentre, también lo sabe.

El aspirante a dictador Donald J. Trump finalmente empujó a su grupo de seguidores fanáticos a asaltar la capital e intentar robar el resultado de la elección presidencial a su favor. Era una escena de cualquier país del tercer mundo cuando se intenta un golpe. En sentido figurado, dio órdenes de marcha para asaltar la capital y lo hicieron por cientos. Fue lo más repugnante que he presenciado en Estados Unidos. Hay muchos videos de estos terroristas domésticos y deben ser analizados con software de reconocimiento facial y arrestados.

Lo que no puedo entender es por qué la Guardia Nacional y la policía no se desplegaron antes de que comenzara la votación para detener tal incidente. Seguramente, con toda la retórica de trump de los últimos meses sobre el fraude electoral, las elecciones robadas y decirle a los terroristas que "retrocedan y se mantengan al margen", se sabía que esto podría suceder. Sin embargo, lo que la policía accionó cuando los terroristas rompió ventanas y obtuvo acceso al edificio. estaban seriamente superados en personal.

Este motín no cambiará nada. Biden será el próximo presidente y con los 2 escaños del Senado que ahora serán ocupados por los demócratas, ellos tendrán el control.

El gabinete debería invocar de inmediato la enmienda 25 y destituir a Trump de su cargo hoy. Su mente enferma solo hará más daño al país en las últimas 2 semanas que está en el cargo.

Gibson

I don't know why but today I was thinking about one of the guitars I once owned. It was a 1936 Gibson used mainly with orchestras. It was a wide-bodied, unamplified the became the grandfather of the L-5 guitar used a lot in jazz in later years. It was a work of art. The body and neck were made out of beautiful curly-maple and the fingerboard was ebony wood. For an unamplified guitar, it carried a lot of sounds. The case that held it was made of thin steel and the inside was purple velvet. Unfortunately, at the time I bought it, I wasn't into taking pictures only music as I attended DePaul University School of Music. How I acquired it is, I think, a magical story.

I was working in a small music store at a now for years abandoned shopping mall. I was a clerk/salesman. One night an elderly woman came in with her granddaughter, looking for a guitar for her. The girl was about 10 years old. They didn't know what they wanted so I told them, for a beginner, it would be better to start with a nylon-string guitar because it would be easier on the little girl's finger. Later. if she pursued it, she could switch to a steel-string guitar.

The grandmother told me she had an old guitar of her husband's in a closet but it was old. Her husband had bought it before he went into the war, WWII. He didn't return from it. That aroused my curiosity so I asked if she remembered the brand name of the guitar. She said no but she thought it started with a G. Now, even more curious, I asked if she would bring it in for me to look at. The next night she returned carrying the guitar.

The case was in perfect shape. The yellow case had to orange stripe around the neck if I remember the right color of the stripes. There was no rust on it and when I opened it up, the guitar lay in purple velvet not even crushed when the guitar had laid when I picked it up. I sat down and tuned it, The strings needed replacement but I ran through a couple of scales, then a few standard songs. The sounds easily emanated a filled the room. I loved it but couldn't imagine I could afford to buy it.

I told her my story of going to music school in the daytime and working evenings to support my wife and child. I told her the guitar had value because of its age and condition but I didn't know exactly how much. I told her how much I liked the guitar but I could only offer her $100. She said she appreciated me telling her about the guitars yesterday and the advice I gave and she took. She sold me the guitar.

I had a fellow guitarist who had contacts at the Gibson company so I called him, told him what I had just bought, and gave him the serial number. The next day he called me back and said it was made in 1936 before WWII started.  On my next payday, I bought new strings and Shaller tuning keys for replacement of the old ones on the neck. I thought about having a cut-away made to make it easier to reach the upper notes but decided against it. I didn't want to damage the originality of the instrument.

Later, I did adapt it a little by having 2 Johnny Smith pickups installed.  I carried it and my classical guitar to DePaul every day on the train. The case was heavy but well protected the guitar. Before winter I bought a cover for the case.

Finally, when my life of music ended, I traded the guitar for a 1977 Ford F100 pickup to make my move to the Upper Peninsula of Michigan. Like the U.P., I think of them both often now.

Update: It looks like the 2 Democrats have won the seats in Georgia. FANTASTIC! Now McConnell will no longer control the Senate. The Democrats will have control of all 3 in 2 weeks, the White House, The Senate, and the House of Representatives.

Nie wiem dlaczego, ale dziś myślałem o jednej z gitar, które kiedyś posiadałem. Była to gitara Gibsona z 1936 roku używana głównie w orkiestrach. Miała szeroki kadłub, o niewzmocnionym dźwięku i stała się protoplastą gitary L-5, której w późniejszych latach dużo używano w jazzie. Było to dzieło sztuki. Korpus i szyjka wykonane były z pięknego, kręconego metalu, a podstrunnica z drewna hebanowego. Jak na niewzmocnioną gitarę, niosła ona wiele dźwięków. Obudowa, która ją trzymała, była wykonana z cienkiej stali, a wnętrze było z aksamitu w kolorze fioletu. Niestety, kiedy ją kupiłem, nie zajmowałem się tylko fotografowaniem ale muzyką, ponieważ uczęszczałem do DePaul University School of Music. To, jak ją nabyłem jest, jak sądzę, magiczną historią.

Przez lata pracowałem w małym sklepie muzycznym w opuszczonym centrum handlowym. Byłem urzędnikiem/sprzedawcą. Pewnego wieczoru przyszła starsza kobieta ze swoją wnuczką, szukając dla niej gitary. Dziewczyna miała około 10 lat. Nie wiedziały, czego chcą, więc powiedziałem im, że dla początkujących lepiej byłoby zacząć od gitary ze strunami nylonowymi, ponieważ byłoby łatwiej dla palców małej dziewczynki. Później, jeśli by kontynuowała, mogłaby przejść na gitarę ze strunami metalowymi.

Babcia powiedziała mi, że ma w szafie starą gitarę męża. Jej mąż kupił ją przed II wojną. Nie wrócił z niej. To wzbudziło moją ciekawość, więc spytałam, czy pamięta markę gitary. Powiedziała, że nie, ale myślała, że zaczynała się na G. Teraz, jeszcze bardziej zaciekawiona, spytałem, czy przyniosłaby mi ją do obejrzenia. Następnego wieczoru wróciła niosąc gitarę.

8Obudowa była w doskonałej formie. Żółty futerał miał pomarańczowy pasek wokół szyjki, jeśli pamiętam właściwy kolor pasków. Nie było na niej rdzy, a kiedy ją otworzyłem, gitara leżała na fioletowym aksamicie, nawet nie zgniecionym, kiedy ją podniosłem, chociaż gitara na nim leżała, Usiadłem i dostroiłem ją, struny wymagały wymiany, ale przegrałem kilka gam, potem kilka standardowych utworów. Wydzielane dźwięki łatwo wypełniały pokój. Kochałem ją, ale nie mogłem sobie wyobrazić, że stać mnie na jej kupno.

Powiedziałem jej o tym, że za dnia chodzę do szkoły muzycznej, a wieczorami pracuję, by wspierać moją żonę i dziecko. Powiedziałem jej, że gitara jest cenna ze względu na swój wiek i kondycję, ale nie wiedziałem dokładnie, jak bardzo. Powiedziałem jej, jak bardzo podoba mi się ta gitara, ale mogłem jej zaoferować tylko 100 dolarów. Powiedziała, że docenia to, co wczoraj powiedziałem jej o gitarze i radach jakich udzieliłem, z których skorzystała. Sprzedała mi gitarę.

Miałem kolegę gitarzystę, który miał kontakty w firmie Gibson, więc zadzwoniłem do niego, powiedziałem mu co właśnie kupiłem i podałem mu numer seryjny. Następnego dnia oddzwonił do mnie i powiedział, że gitara została wyprodukowana w 1936 roku, zanim rozpoczęła się II wojna światowa. Po następnej wypłacie kupiłem nowe struny i klucze do strojenia Shallera ,by wymienić stare na gryfie. Myślałem o skróceniu strun, co ułatwiłoby mi uzyskanie wysokich tonów, ale nie zdecydowałem się na to. Nie chciałem naruszać oryginału instrumentu.

Później trochę ją zaadaptowałem, instalując 2 przetworniki Johnny'ego Smitha. Codziennie nosiłem ją i moją gitarę klasyczną do pociągu zdążającego do DePaula. Obudowa była ciężka, ale dobrze chroniła gitarę. Przed zimą kupiłem pokrowiec na futerał.

W końcu, kiedy skończyło się moje życie muzyczne, wymieniłem gitarę na furgonetkę Ford F100 z 1977 roku, aby przeprowadzić się na Upper Penisula w Michigan. Tak jak dotychczas o U.(pper) P.(enisula), teraz często myślę o nich obu.

No sé por qué, pero hoy estaba pensando en una de las guitarras que tuve. Era una Gibson de 1936 utilizada principalmente con orquestas. Era una guitarra de cuerpo ancho, sin amplificaciones, que se convirtió en el abuelo de la guitarra L-5 que se usó mucho en el jazz en años posteriores. Fue una obra de arte. El cuerpo y el mástil estaban hechos de un hermoso arce rizado y el diapasón era de madera de ébano. Para una guitarra sin amplificación, tenía muchos sonidos. El estuche que lo contenía estaba hecho de acero fino y el interior era de terciopelo púrpura. Desafortunadamente, en el momento en que lo compré, no me gustaba tomar fotografías solo música, ya que asistía a la Escuela de Música de la Universidad DePaul. Cómo lo adquirí es, creo, una historia mágica.

Estaba trabajando en una pequeña tienda de música en un centro comercial abandonado desde hace años. Yo era un empleado / vendedor. Una noche, una anciana entró con su nieta en busca de una guitarra para ella. La niña tenía unos 10 años. No sabían lo que querían, así que les dije que, para un principiante, sería mejor comenzar con una guitarra de cuerdas de nailon porque sería más fácil para el dedo de la niña. Más tarde. si lo buscaba, podría cambiar a una guitarra de cuerdas de acero.

La abuela me dijo que tenía una vieja guitarra de su marido en un armario, pero era vieja. Su marido lo había comprado antes de entrar en la guerra, la Segunda Guerra Mundial. No regresó de eso. Eso despertó mi curiosidad, así que le pregunté si recordaba la marca de la guitarra. Ella dijo que no, pero pensó que comenzaba con una G. Ahora, aún más curioso, le pregunté si me lo traería para que lo viera. A la noche siguiente regresó con la guitarra.

El estuche estaba en perfecto estado. La caja amarilla tenía una raya naranja alrededor del cuello si recuerdo el color correcto de las rayas. No había óxido en él y cuando lo abrí, la guitarra estaba en terciopelo púrpura ni siquiera aplastado cuando la guitarra se había puesto cuando la tomé. Me senté y lo afiné, las cuerdas necesitaban ser reemplazadas pero pasé por un par de escalas, luego algunas canciones estándar. Los sonidos emanaban fácilmente y llenaban la habitación. Me encantó, pero no podía imaginarme que pudiera permitirme comprarlo.

Le conté mi historia de ir a la escuela de música durante el día y trabajar por la noche para mantener a mi esposa e hijo. Le dije que la guitarra tenía valor por su antigüedad y condición, pero no sabía exactamente cuánto. Le dije lo mucho que me gustaba la guitarra pero que solo podía ofrecerle $ 100. Dijo que apreciaba que le contara sobre las guitarras ayer y los consejos que le di y ella siguió. Ella me vendió la guitarra.

Tenía un compañero guitarrista que tenía contactos en la compañía Gibson, así que lo llamé, le dije lo que acababa de comprar y le di el número de serie. Al día siguiente me llamó y me dijo que estaba hecho en 1936 antes de que comenzara la Segunda Guerra Mundial. En mi próximo día de pago, compré nuevas cuerdas y llaves de afinación Shaller para reemplazar las viejas en el mástil. Pensé en hacer un corte para que fuera más fácil llegar a las notas superiores, pero decidí no hacerlo. No quería dañar la originalidad del instrumento.

Más tarde, lo adapté un poco instalando 2 pastillas Johnny Smith. La llevé con mi guitarra clásica a DePaul todos los días en el tren. El estuche era pesado pero la guitarra estaba bien protegida. Antes del invierno compré una funda para el estuche.

Finalmente, cuando mi vida musical terminó, cambié la guitarra por una camioneta Ford F100 de 1977 para mudarme a la península superior de Michigan. Al igual que la U.P., ahora pienso en ambos a menudo.

Actualización: Parece que los 2 demócratas ganaron los escaños en Georgia. ¡FANTÁSTICO! Ahora McConnell ya no controlará el Senado. Los demócratas tendrán el control de los 3 en 2 semanas, la Casa Blanca, el Senado y la Cámara de Representantes.

Nice surprise!

Today, our friends, Dorota and Marcin, paid her and sent their cleaning lady to our flat and she cleaned every room. What a wonderful surprise! One less thing for me to do this week.

Tonight I am preparing a roast for the first time with potatoes and carrots. I suspect it will take 2 days to eat it. The roasting time is 4-5 hours so I started early while the cleaning lady was doing her thing. She was surprised that I cooked meals.

Joan did some word search puzzles today. She has trouble with them, trying to find words that are horizontal or backward. I've shown her how to do it numerous times but she quickly forgets. I don't know if it's helping her or not. It's frustrating.

Today is like any other day in winter, gray, overcast with rain. We only see the sun in pictures.

In the U.S. it's a VERY important day. The election in the state of Georgia of 2 senators will determine whether President Biden will have success with his proposals for the next 4 years. Tomorrow is the Electoral College vote.  His confirmation will be contested by Republicans. They want Trump for another four disastrous years.

Dzisiaj nasi przyjaciele, Dorota i Marcin, zapłacili i wysłali swoją sprzątaczkę do naszego mieszkania, a ona sprzątnęła każdy pokój. Co za wspaniała niespodzianka! Jedna rzecz mniej dla mnie do zrobienia w tym tygodniu.

Dziś wieczorem po raz pierwszy przygotowuję pieczeń z ziemniakami i marchewką. Podejrzewam, że zjedzenie jej zajmie 2 dni. Czas pieczenia to 4-5 godzin, więc zacząłem wcześnie, gdy pani jeszze sprzątała . Była zaskoczona, że gotuję posiłki.

Dzisiaj Joan wykonywała kilka słownych puzzli szukając słów. Ma kłopot, kiedy próbuje znaleźć słowa, które są ułożone poziomo lub wspak. Wiele razy pokazywałem jej, jak to robić, ale szybko zapomniała. Nie wiem, czy to jej pomaga, czy nie. To frustrujące.

Dzisiaj jest jak każdy inny dzień w zimie, szary, zachmurzony, z deszczem. Widzimy słońce tylko na zdjęciach.

W Stanach Zjednoczonych jest bardzo ważny dzień. Wybory w stanie Georgia 2 senatorów zadecydują o tym, czy prezydent Biden odniesie sukces ze swoimi propozycjami na następne 4 lata. Jutro jest głosowanie Kolegium Wyborcze. Jego potwierdzenie zostanie zakwestionowane przez republikanów. Chcą Trumpa na kolejne cztery zgubne lata.

Hoy, nuestros amigos, Dorota y Marcin, le pagaron y enviaron a la señora de la limpieza a nuestro piso y ella limpió todas las habitaciones. ¡Qué maravillosa sorpresa! Una cosa menos para mí esta semana.

Esta noche estoy preparando un asado por primera vez con patatas y zanahorias. Sospecho que tomará 2 días comerlo. El tiempo de asado es de 4 a 5 horas, así que comencé temprano mientras la señora de la limpieza hacía lo suyo. Se sorprendió de que yo preparara comidas.

Joan hizo algunos rompecabezas de búsqueda de palabras hoy. Tiene problemas con ellos, tratando de encontrar palabras horizontales o al revés. Le he mostrado cómo hacerlo en numerosas ocasiones, pero rápidamente se olvida. No sé si la está ayudando o no. Es frustrante.

Hoy es como cualquier otro día de invierno, gris, nublado por la lluvia. Solo vemos el sol en imágenes.

En Estados Unidos es un día MUY importante. La elección en el estado de Georgia de 2 senadores determinará si el presidente Biden tendrá éxito con sus propuestas durante los próximos 4 años. Mañana es la votación del Colegio Electoral. Su confirmación será impugnada por los republicanos. Quieren a Trump por otros cuatro años desastrosos.

Starting off good.

Starting the new year off right. Our PT man's wife who teaches in the town of Pniewy, has a teacher-friend who wants to speak with me in order to keep her American English skills active. Her name is Ela and she teaches in high school. We arranged a Skype meeting this morning and spoke for an hour. We will do it on weekdays and it will benefit both of us. 1/2 hour in English followed by 1/2 hour in Polish. She is also a Polish teacher to foreigners. Like me, she believes that speaking with someone is better than studying grammar. Once you have some basic knowledge and can speak, you can pick up the grammar. We can do this, on this schedule,  until January 17th if the national quarantine is lifted. At that time she will probably be back in school teaching but she has other friends who would also like to keep their English active. I may finally have a breakthrough to speak Polish every day. I hope so.

Dobry początek nowego roku. Żona naszego PT, która uczy w mieście Pniewy, ma przyjaciela nauczyciela, który chce ze mną porozmawiać, aby utrzymać aktywną znajomość amerykańskiego angielskiego. Nazywa się Ela i uczy w liceum. Dziś rano umówiliśmy się na spotkanie przez Skype i rozmawialiśmy przez godzinę. Będziemy to robić w dni powszednie i przyniesie to korzyści nam obojgu. 1/2 godziny w języku angielskim, a następnie 1/2 godziny w języku polskim. Jest także nauczycielką języka polskiego dla obcokrajowców. Podobnie jak ja uważa, że rozmowa z kimś jest lepsza niż nauka gramatyki. Gdy masz już podstawową wiedzę i umiesz mówić, możesz opanować gramatykę. Możemy to zrobić, zgodnie z tym harmonogramem, do 17 stycznia, jeśli krajowa kwarantanna zostanie zniesiona. W tym czasie prawdopodobnie wróci do nauczania w szkole, ale ma innych przyjaciół, którzy również chcieliby, aby ich angielski był aktywny. Być może w końcu będę miał przełom w codziennym mówieniu po polsku. Mam nadzieję.

Empezando bien el año nuevo. La esposa de nuestro PT, que enseña en la ciudad de Pniewy, tiene una profesora amiga que quiere hablar conmigo para mantener activas sus habilidades en inglés americano. Su nombre es Ela y enseña en la escuela secundaria. Organizamos una reunión por Skype esta mañana y hablamos durante una hora. Lo haremos los días laborables y nos beneficiará a los dos. 1/2 hora en inglés seguida de 1/2 hora en polaco. También es profesora de polaco para extranjeros. Como yo, cree que hablar con alguien es mejor que estudiar gramática. Una vez que tenga algunos conocimientos básicos y pueda hablar, puede aprender la gramática. Podemos hacer esto, en este horario, hasta el 17 de enero si se levanta la cuarentena nacional. En ese momento probablemente regresará a la escuela enseñando, pero tiene otros amigos a quienes también les gustaría mantener su inglés activo. Puede que finalmente tenga un gran avance para hablar polaco todos los días. Yo espero que sí.

Late sleeper.

The last three days have felt like Sunday but it finally is. We stayed up late last night watching a rerun of the movie, "Martian". So, Joan slept-in until 11:00 but I was up a few times during the night and early morning. I just can't seem to get a good 7-8 hours of sleep without interruption.

During breakfast, on the application, Curiosity Stream, we watched a video of Histories Beautiful Houses. They were not houses in the way most people think, they were palaces of different countries. That program was followed by the mansions in America, mainly about the Vanderbilt family. One of them, in today's money, is worth 300 million dollars. We've been using the "Stream" a lot during breakfasts because there is such a variety of topics and videos on each topic. It's a good way to explore things you like or would never have thought of.

In the afternoon. I Skyped with my friend, Carmelo, in Spain at 15:00(3pm) and then Joan had her weekly conversation with her daughter, Karen.

Ostatnie trzy dni wydawały się niedzielą, ale w końcu tak jest. Nie spaliśmy wczoraj do późna, oglądając powtórkę filmu „Marsjanin”. Tak więc Joan spała do 11:00, ale ja wstawałem kilka razy w nocy i wczesnym rankiem. Po prostu nie mogę spać bez przerwy przez 7-8 godzin.

Podczas śniadania w aplikacji Curiosity Stream obejrzeliśmy film Histories Beautiful Houses. Nie były to domy, jak myśli większość ludzi, były to pałace z różnych krajów. Po tym programie pojawiły się rezydencje w Ameryce, głównie o rodzinie Vanderbiltów. Jeden z nich, przy dzisiejszych pieniądzach, wart jest 300 milionów dolarów. Dużo korzystamy ze „Strumienia” podczas śniadań, ponieważ na każdy temat jest bardzo różnorodna. To dobry sposób na odkrywanie rzeczy, które lubisz lub o których nigdy byś nie pomyślał.

Po południu. O 15:00 (15:00) rozmawiałem przez Skypa z moją przyjaciółką Carmelo w Hiszpanii, a potem Joan co tydzień rozmawiała z córką Karen.

Los últimos tres días se han sentido como domingo, pero finalmente lo es. Anoche nos quedamos despiertos hasta tarde viendo una repetición de la película "Martian". Entonces, Joan durmió hasta las 11:00, pero yo me levanté algunas veces durante la noche y temprano en la mañana. Parece que no puedo dormir de 7 a 8 horas sin interrupciones.

Durante el desayuno, en la aplicación Curiosity Stream, vimos un video de Historias Casas Hermosas. No eran casas como la mayoría de la gente piensa, eran palacios de diferentes países. Ese programa fue seguido por las mansiones en Estados Unidos, principalmente sobre la familia Vanderbilt. Uno de ellos, en dinero de hoy, vale 300 millones de dólares. Hemos estado usando mucho el "Stream" durante los desayunos porque hay una gran variedad de temas y videos sobre cada tema. Es una buena forma de explorar las cosas que le gustan o en las que nunca hubiera pensado.

Por la tarde. Hablé por Skype con mi amigo, Carmelo, en España a las 15:00 (3:00 pm) y luego Joan tuvo su conversación semanal con su hija, Karen.

Crazy dream.

Talk about being crazy, last night I had the weirdest dream. It started with me coming back home from doing my weekly shopping. Usually, Joan is still in bed but it was different this time. I pulled into the area where the garages are behind the building. Included in the monthly rent is a garage unit for our flat. It's the first one closest to the entrance door to the building. I stopped the car in front of the overhead door, got out, drove the car in, opened the back compartment of our Fiat Panda car, took out the 2 heavy bags of food, put them just outside of the garage so I could close the door. I put one of the bags with a long cloth carrying handles over my left shoulder and carried the other in my right hand to the entrance door. I unlocked the entrance door and carried the bags up the four flights of stairs to our flat. I leave the apartment door unlocked so I can easily open it upon my return.

Inside, I carried the bags into the kitchen and put the food away. Walking into the living room, I was surprised when looking at the Christmas tree. The tree is artificial. We bought it several years ago because it was easier to use each year instead of buying a natural tree that required carrying up and down the stairs. I prefer a natural, live tree but am not crazy about cleaning up the mess when it's time to take it down. 

I was surprised when I saw the tree. Joan had taken the top-half part of the tree down and removed the lights and ornaments. On the bottom half of the tree, she had removed the lights and ornaments but only from the right side so it was leaning to the left. It amazed me because when I looked into the bedroom, she was still sleeping in the bed. I couldn't figure out how she had done all of that and went back to bed. First of all, Joan is unable to get out of bed by herself, and yet she must have done it. Secondly, with her balance problem, she can't stand alone and yet she would have had to in order to reach the top half of the tree to remove it.

The next part of the dream was me opening up a bag full of presents from our friend, Alina, who lives in Bydgoszcz, a 1 1/2 hours drive northeast of us. She had arranged for a young man who works in Poznan to deliver them to us. In the bag was a diary for Joan to write in, coffee, tea, a box of plum treats, a magnifying glass with a built-in light, 3 different kinds of gummy bears. a package of chocolate, and 3 individually wrapped pictures of Frank Sinatra, Dean Martin, and Sammy Davis, Jr. It seemed to be a picture of all three of them in one picture that was divided into three parts. Each picture had a magnet attached to the back of it and you could arrange them on the refrigerator door to see the original picture put back together again, which I did.

That was my dream. How my subconscious mind put that all together, I have no idea. I get the part about the three pictures because a few days ago we watched an old movie with those three people in it. How or why my mind arranged them the way it did is a mystery. I usually have strange dreams like that when I wake up too early, stay up for a little while and then go back to bed. Then, those kinds of weird dreams occur that I remember.

A side-note: I use the Grammarly program to correct mistakes in my typing. They occur because my fingers are not useful in the normal position for typing that I learned in 7th grade. Sometimes I miss the right keys with the index fingers moving from key to key., Grammarly red-underlines the mistakes for me to correct before I publish a new blog page. It comes in very handy for that after three operations on my hands. I use the free version of Grammarly. 

Kiedy wspomnieć o tym, że jest się szalonym, to zeszłej nocy miałem najdziwniejszy sen. Zaczęło się od tego, że wracałem do domu po zrobieniu cotygodniowych zakupów. Zazwyczaj Joan nadal jest w łóżku, ale tym razem było inaczej. Skręciłem na teren, gdzie za budynkiem są garaże. Do miesięcznego czynszu naszego mieszkania wliczona jest opłata za garaż. Nasz jest pierwszy, który znajduje się najbliżej drzwi wejściowych do budynku. Zatrzymałem samochód przed drzwiami wejściowymi, wysiadłem, wjechałem samochodem, otworzyłem bagażnik naszego samochodu Fiat Panda, wyjąłem 2 ciężkie worki z jedzeniem, postawiłem je tuż za garażem, żebym mógł zamknąć drzwi. Jeden z worków przerzuciłem przez lewe ramię, a drugi niosłem w prawej ręce idąc do drzwi wejściowych. Otworzyłam drzwi wejściowe i zaniosłem torby na czwarte piętrodo naszego mieszkania. Drzwi do mieszkania zostawiłem niezakluczone, aby po powrocie móc je łatwo otworzyć.

Wewnątrz zaniosłem torby do kuchni i wyłożyłem jedzenie. Wchodząc do salonu byłem zaskoczony, gdy patrzyłem na choinkę. Choinka była sztuczna. Kupiliśmy ją kilka lat temu, ponieważ łatwiej jej używać każdego roku, zamiast kupować naturalne drzewko, które wymagało noszenia w górę i w dół po schodach. Wolę choinkę naturalną, żywą, ale nie szaleję na punkcie sprzątania bałaganu, gdy nadchodzi czas, aby ją rozebrać.

Byłem zaskoczony, gdy zobaczyłem to drzewo. Joanna zdjęła górną połowę drzewa i usunęła lampki i ozdoby. Na dolnej połowie drzewa usunęła lampki i ozdoby, ale tylko z prawej strony, więc choinka pochyliła się w lewo. Zadziwiło mnie to, ponieważ kiedy zajrzałem do sypialni, ona nadal spała w łóżku. Nie mogłem zrozumieć, jak to wszystko zrobiła i wróciła do łóżka. Przede wszystkim Joan nie jest w stanie sama wstać z łóżka, a jednak musiała to zrobić. Po drugie, z jej problemem z równowagą, nie może stać sama, a jednak musiałaby dotrzeć do górnej połowy drzewa, aby ją usunąć.

Następną częścią snu było otwarcie torby pełnej prezentów od naszej przyjaciółki, Aliny, która mieszka w Bydgoszczy, półtorej godziny jazdy na północny wschód od nas. Zaangażowała młodego człowieka, który pracuje w Poznaniu, aby je nam dostarczyć. W torbie był pamiętnik dla Joan do pisania, kawa, herbata, pudełko smakołyków ze śliwką, lupa z wbudowaną lampką, 3 różne rodzaje gumowych misiów. tabliczka czekolady, oraz 3 indywidualnie zapakowane zdjęcia: Franka Sinatry, Deana Martina i Sammy'ego Davisa, Jr. Wydawało się, że jest to zdjęcie wszystkich trzech z nich na jednym zdjęciu, które zostało podzielone na trzy części. Każde zdjęcie miało magnes przymocowany z tyłu i można było je ułożyć na drzwiach lodówki, aby zobaczyć oryginalne zdjęcie złożone z trzech części, co też zrobiłem.

To był mój sen. Jak moja podświadomość poskładała to wszystko razem, nie mam pojęcia. Część o trzech zdjęciach mogę wyjaśnić, ponieważ kilka dni temu oglądaliśmy stary film z tymi trzema osobami. Jak lub dlaczego mój umysł ułożył je tak, jak to zrobił, jest tajemnicą. Zazwyczaj mam takie dziwne sny, kiedy budzę się za wcześnie, wstaję na chwilę i wracam do łóżka. Wtedy pojawiają się takie dziwne sny, które pamiętam.

Na marginesie: Używam programu Grammarly do poprawiania błędów w pisaniu. Zdarzają się one dlatego, że nie mogę ułożyć moich palców w normalnej pozycji jak do pisania, której nauczyłem się w 7 klasie. Czasami brakuje mi odpowiednich klawiszy, a palce wskazujące przesuwają się z przycisku na przycisk. Błędy gramatyczne podkreślone na czerwono są tymi, które muszę poprawić przed opublikowaniem nowej strony bloga. Program bardzo się do tego przydaje po trzech operacjach moich rąk. Używam darmowej wersji Grammarly.

A NEW YEAR!

For New Year's Eve, Poznan and many other city Ryneks were like ghost towns, not a soul to be seen. The usual Gala events of live music, dancing,, and fireworks were all canceled because of the nationwide quarantine and curfew, 7PM to 7AM. You can view the Covid Rynek on the right side of this blog. Outside our own flat, we could hear some noise but no visible fireworks along the horizon.

Thanks to friends, Marcin & Dorota, and our own neighbors, Marek & Hania, we had more food for dinner than we could eat in one night. I baked the cake from the recipe cousin Andrzej gave to me but failed miserably to produce a good cake. I'm not sure exactly what I did wrong. I put all the mixed ingredients into 1 loaf-size pan and it filled to the top. Maybe I should have used 2 pans. After 1 hour, the outside was done but it was still not done on the inside. I did the 'toothpick" test and it came out dry so I took it out of the oven. Oh well, I'll try again.

Thinking of the New Year, we watched the 3 episodes, "Sons of Liberty" to remember the formation of the United States, how it was then, and to compare it to today's United States. No comparison.

Na Sylwestra Poznań i wiele innych miejskich Rynków były jak miasta-widma, których nie można zobaczyć. Zwykłe galowe wydarzenia z muzyką na żywo, tańcami i fajerwerkami zostały odwołane z powodu ogólnokrajowej kwarantanny i godziny policyjnej, od 19:00 do 7:00. Możesz zobaczyć Covid Rynek po prawej stronie tego bloga. Na zewnątrz naszego mieszkania słychać było trochę hałasu, ale nie było widać sztucznych ogni na horyzoncie.

Dzięki przyjaciołom Marcinowi i Dorocie oraz naszym sąsiadom, Markowi i Hani, mieliśmy więcej jedzenia na obiad, niż mogliśmy zjeść w jeden wieczór. Upiekłam ciasto według przepisu, które podał mi kuzyn Andrzej, ale nie udało mi się zrobić dobrego ciasta. Nie jestem pewien, co zrobiłem źle. Wszystkie wymieszane składniki wkładam do 1 patelni wielkości bochenka i napełniam do góry. Może powinienem był użyć 2 patelni. Po 1 godzinie strona zewnętrzna była gotowa, ale nadal nie została wykonana wewnątrz. Zrobiłem test „wykałaczki” i wyszedł suchy, więc wyjąłem go z piekarnika. No cóż, spróbuję jeszcze raz.

Myśląc o Nowym Roku, obejrzeliśmy 3 odcinki „Sons of Liberty”, aby przypomnieć sobie powstanie Stanów Zjednoczonych, jak to było wtedy, i porównać je z dzisiejszymi Stanami Zjednoczonymi. Nie ma porównania.

Para la víspera de Año Nuevo, Poznan y muchas otras ciudades, los Ryneks eran como pueblos fantasmas, ni un alma a la vista. Los eventos habituales de gala de música en vivo, baile y fuegos artificiales fueron cancelados debido a la cuarentena y el toque de queda a nivel nacional, de 7 p.m. a 7 a.m. Puede ver Covid Rynek en el lado derecho de este blog. Fuera de nuestro propio apartamento, pudimos escuchar algo de ruido pero no fuegos artificiales visibles en el horizonte.

Gracias a los amigos, Marcin y Dorota, y a nuestros propios vecinos, Marek y Hania, tuvimos más comida para cenar de la que podíamos comer en una noche. Horneé el pastel con la receta que me dio el primo Andrzej, pero no pude producir un buen pastel. No estoy seguro de qué hice mal. Puse todos los ingredientes mezclados en 1 molde del tamaño de una hogaza y se llenó hasta arriba. Quizás debería haber usado 2 sartenes. Después de 1 hora, se hizo el exterior pero aún no se hizo el interior. Hice la prueba del "palillo de dientes" y salió seco, así que lo saqué del horno. Bueno, lo intentaré de nuevo.

Pensando en el Año Nuevo, vimos los 3 episodios, "Sons of Liberty" para recordar la formación de los Estados Unidos, cómo era entonces y compararlo con los Estados Unidos de hoy. Sin comparación.