This tradition stems from pagan times when the autumn holidays were submitted to the gods sacrifice of oxen , or in place of - the dough wound in crop horns. The church took the habit , combining it with the figure of St . Martin. The shape the dough was interpreted as a reference to the horseshoe.
In Poznan tradition in its present form was started on November 1891 When approaching the St. Valentine's Day . Martin , pastor of St. . Martin, Fr . John Lewicki , appealed to the faithful to do something for the poor. Present at the Mass was confectioner Joseph Melzer , who worked at a nearby patisserie. He persuaded his boss to revive an old tradition . Wealthier residents of Pozna艅 would buy a treat and the poor receive it for free . The custom of baking began in 1901. After World War I, the tradition of giving to the poor started again by Francis Raczynski and from oblivion after World War II Zygmunt Wasi艅ski revived the crescent. Now it is very much a commerical busy where anyone can buy them from a certified baker.
Dzi臋ki Bogu ponownie zaczyna si臋 sezon na pozna艅skie marcinki. To chyba najbardziej znane ciasto , kt贸re pochodzi z naszego wojew贸dztwa wielkopolskiego . Oficjalnie znany jako Rogal 艣wi臋tomarci艅ski.
Tradycja ta wywodzi si臋 z czas贸w poga艅skich , kiedy w jesienne 艣wi臋to sk艂adano w ofierze bogom wo艂y lub zamiast tego - ciasto z plon贸w skr臋cone w kszta艂t rogala. Ko艣ci贸艂 przej膮艂 zwyczaj 艂膮cz膮c go z postaci膮 艣w. Martin . Kszta艂t ciasta interpretowano jako odniesienie do podkowy.
W Poznaniu tradycja w obecnym kszta艂cie rozpocz臋to w listopadzie 1891, gdy zbli偶a艂 si臋 Dzie艅 艢wi臋tego Walentego . Martin , pastor z St . Martin , ks . Jan Lewicki , zaapelowa艂 do wiernych , aby zrobi膰 co艣 dla biednych. Obecny na Mszy by艂 cukiernik J贸zef Melzer , kt贸ry pracowa艂 w pobliskiej cukierni . On nam贸wi艂 swojego szefa aby wskrzesi膰 star膮 tradycj臋. Bogatsi mieszka艅cy Poznania kupowali smako艂yk , a biedni otrzymuj膮 j膮 za darmo . Zwyczaj wypiekania rozpocz膮艂 si臋 w 1901 roku. Po I wojnie 艣wiatowej ,tradycja rozdawania rogala biednym wznowione zosta艂a ponownie przez Franciszka Raczy艅skiego i zapomniana po II wojnie 艣wiatowej, kiedy to Zygmunt Wasi艅ski „o偶ywi艂” rogal . Teraz uwidacznia si臋 komercja w handlu rogalami , gdzie ka偶dy mo偶e je kupi膰 od licencjowanego piekarza .
Tradycja ta wywodzi si臋 z czas贸w poga艅skich , kiedy w jesienne 艣wi臋to sk艂adano w ofierze bogom wo艂y lub zamiast tego - ciasto z plon贸w skr臋cone w kszta艂t rogala. Ko艣ci贸艂 przej膮艂 zwyczaj 艂膮cz膮c go z postaci膮 艣w. Martin . Kszta艂t ciasta interpretowano jako odniesienie do podkowy.
W Poznaniu tradycja w obecnym kszta艂cie rozpocz臋to w listopadzie 1891, gdy zbli偶a艂 si臋 Dzie艅 艢wi臋tego Walentego . Martin , pastor z St . Martin , ks . Jan Lewicki , zaapelowa艂 do wiernych , aby zrobi膰 co艣 dla biednych. Obecny na Mszy by艂 cukiernik J贸zef Melzer , kt贸ry pracowa艂 w pobliskiej cukierni . On nam贸wi艂 swojego szefa aby wskrzesi膰 star膮 tradycj臋. Bogatsi mieszka艅cy Poznania kupowali smako艂yk , a biedni otrzymuj膮 j膮 za darmo . Zwyczaj wypiekania rozpocz膮艂 si臋 w 1901 roku. Po I wojnie 艣wiatowej ,tradycja rozdawania rogala biednym wznowione zosta艂a ponownie przez Franciszka Raczy艅skiego i zapomniana po II wojnie 艣wiatowej, kiedy to Zygmunt Wasi艅ski „o偶ywi艂” rogal . Teraz uwidacznia si臋 komercja w handlu rogalami , gdzie ka偶dy mo偶e je kupi膰 od licencjowanego piekarza .
