Uprising.

Today is the commemoration of the  beginning of the Warsaw Uprising.

The Warsaw Uprising was a major WWII operation by the Polish Resistance Home Army to liberate Warsaw from Nazi Germany. The Uprising was timed to coincide with the Soviet Union's Ted Army approaching the eastern suburbs of the city and the retreat of German forces.  However, the Soviet advance stopped short, enabling the Germans to regroup and demolish the city while defeating the Polish resistance, which fought for 63 days with little outside support. The Uprising was the largest single military effort taken by any European Resistance movement during WWII.

The Uprising began on 1 August 1944, as part of a nationwide plan, Operation Tempest,  when the Soviet Army approached Warsaw. The main Polish objectives were to drive the German occupiers from the city and help with the larger fight against Germany and the Axis Powers. Secondary political objectives were to liberate Warsaw before the Soviets, to underscore Polish sovereignty by empowering the Polish Underground State before the Soviet-backed Polish Committee of National Liberation could assume control. Also, short-term causes included the threat of a German round-up of able-bodied Poles, and Moscow radio calling for the Uprising to begin. Winston Churchill pleaded with Stalin and The U.S. to help Britain's Polish allies, to no avail.

Although the exact number of casualties remains unknown, it is estimated that about 16,000 members of the Polish resistance were killed and about 6,000 badly wounded. In addition, between 150,000 and 200,000 Polish civilians died, mostly from mass executions. Jews being harbored by Poles were exposed by German house-to-house clearances and mass evictions of entire neighborhoods. German casualties totaled over 8,000 soldiers killed and missing, and 9,000 wounded. During the urban combat approximately 25% of Warsaw's buildings were destroyed. Following the surrender of Polish forces, German troops systematically levelled another 35% of the city block by block. Together with earlier damage suffered in the 1939 invasion of Poland and the Warsaw Ghetto Uprising in 1943, over 85% of the city was destroyed by January 1945.

Dzisiaj przypadają obchody  rozpoczęcia Powstania Warszawskiego.

Powstanie Warszawskie było główną operacją AK w czasie II wojny światowej w celu wyzwolenia Warszawy spod okupacji nazistowskich Niemiec. Powstanie zbiegło się z podchodzeniem armii Związku Radzieckiego pod  wschodnie obrzeże miasta i odwrotem wojsk niemieckich. Jednak posuwanie się naprzód armii radzieckiej zostało wstrzymane, umożliwiając Niemcom przegrupowanie się i zniszczenie miasta, kiedy pokonali polski ruch oporu, który walczył przez 63 dni przy niewielkim wsparciu zewnętrznym. Powstanie było największym wysiłkiem wojskowym podjętym przez jakikolwiek ruch oporu podczas II wojny światowej.

Powstanie rozpoczęło się w dniu 1 sierpnia 1944 roku, w ramach ogólnopolskiej akcji „Burza”, kiedy Armia Czerwona zbliżała się do Warszawy. Głównymi celami było wyparcie niemieckich okupantów z miasta i pomoc w walce z Niemcami i Państwami Osi. Drugorzędnymi celami politycznymi były: wyzwolenie  Warszawy zanim zrobią to Sowieci oraz podkreślenie polskiej suwerenność poprzez umocnienie Polskiego Państwa Podziemnego zanim  Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego posiadający wsparcie  Związku Radzieckiego mógłby przejąć kontrolę. Groźby łapanek pełnosprawnych Polaków ze  strony Niemiec, jak i  wezwania Radio Moskwa do rozpoczęcia powstania były powodami, aby zacząć walkę. Winston Churchill prosił Stalina i USA, aby pomogły polskim sojusznikom  Wielkiej Brytanii, ale bezskutecznie.

Chociaż dokładna liczba ofiar nie jest znana, szacuje się, że około 16.000 członków polskiego ruchu oporu zginęło, a około 6000 zostało ciężko rannych. Ponadto między 150.000 a 200.000 polskich cywilów zginęło, głównie w masowych egzekucjach. Żydzi ukrywani przez Polaków zostali eksmitowani przez Niemców w czasie akcji wyburzania dom po domu i masowych eksmisji całych dzielnic. Straty niemieckie wyniosły ponad 8000 żołnierzy zabitych i zaginionych, a 9000 zostało rannych. Podczas walk w mieście około 25% budynków w Warszawie zostało zniszczonych. Po kapitulacji wojsk polskich, wojsko niemieckie systematycznie zrównało z ziemią kolejnych 35% miasta. Wraz z wcześniej poniesionymi zniszczeniami w 1939 roku podczas inwazji na Polskę, po likwidacji Getta Warszawskiego w 1943 roku, w styczniu 1945 roku ponad 85% miasta zostało zniszczone.